De raadscommissie Samenlvening en Zorg kende gister een vliegende start. Als eerste was de Langdurigheidstoeslag (LDT) aan de orde en de cliëntenraad wist ons mee te delen dat er in januari een ander voorstel lag. Een beter voorstel, waardoor je niet 5 jaar op het minimum hoeft te leven maar 3 jaar op 110% van het minimum voordat je in aanmerking komt voor de LDT. Geraamde extra kosten van die wijziging in het beleid bedragen 132.000 euro per jaar.

Al snel tekende zich een meerderheid af voor het eerder gedane, nu ingetrokken voorstel. Echter de wethouder waarschuwde dat we die centen niet meer hebben. Het is immers crisis en als een soort van finale rien ne vas plus heeft de gemeente groots ingezet op een aantal crisisbestrijdingsmaatregelen. Allemaal bouwprojecten die op semi-korte termijn kunnen worden aanbesteed en waarvan - door de Europese aanbestedingsregels - nog maar moet blijken of ze de lokale economie wel te goede komen.

Als we de LDT willen gaan versoepelen dan moet er ergens anders gesneden worden, aldus de wethouder. Prima, in het crisispakket zit namelijk een fietstunneltje waarvan het college vorig jaar nog zei dat die totaal overbodig was. Kosten daarvan zijn zo'n 3 miljoen. Op 12 mei gaat de gemeenteraad de knoop doorhakken. Ben benieuwd of de PvdA voet bij stuk houdt.

Daarna was mijn initiatiefvoorstel over schuldhulpverlening aan de beurt. Dat was me toch een anti-climax.

Onuitvoerbaar zo zei de cliëntenraad om er vervolgens nog iets over eigen schuld achteraan te mijmeren. Vrijwel de hele commissie had eigenlijk niet meer in te brengen dan dat vinden wij ook. Alleen GroenLinks gebruikte een aantal lovende woorden om mijn voorstel te omarmen. Smallingerlands Belang zou gaan orakelen over Leen van Frisia financiëringen maar dat heb ik in de kiem gesmoord door erop te wijzen dat we het over totaal iets anders hadden.

In tweede termijn heb ik uitgelegd dat het voorstel juist heel makkelijk uit te voeren valt.

Nu is het nog zo dat iemand die slachtoffer is geworden van een malafide hulpverlener weer 3 jaar de mallemolen van een saneringstrjaect in moet en dat cliënt zelf maar moet zorgen dat zhij zhaar gelijk haalt bij de rechter. Moet je je voorstellen, 3 jaar op een houtje bijten, toeleven naar de dag dat je schuldenvrij bent, erachter komen dat je bedonderd bent, achteraan moeten sluiten in de rij bij het GKB en dan moet je ook nog de moed opbrengen om een rechtszaak op touw te zetten. Dan moet je wel heel erg sterk in je schoenen staan, wil je dat kunnen.

Mijn voorstel behelst niet meer en niet minder dan de cliënt de helpende hand toe te steken bij het maken van die rechtsgang. Daarvoor heeft de gemeente de expertise in huis. Dus waarom niet?

Nou daarom niet blijkbaar. De enige partij die in tweede termijn nog wilde antwoorden was het CDA. Er werd me meegedeeld dat er niet eerder met ze te praten viel dan nadat het woord malafide uit het voorstel geschrapt is. Dat was namelijk een veel te zware term...

Weg was het yes we can gevoel.